عزیز من...

عشق را قبله نکردی تا پرواز یاد بگیری

با یک لبخند تو هزار راه بسته باز میشود و هزارخاطره بی پایان آغاز می شود

با یک نگاه تو هزاران مرده پریشان زنده می شود و هزاران آسمان تاریک خورشید تابنده می شود

با یک اشاره تو دل نازکم هزار پاره می شود و میلاد با شکوه عشق هزار باره می شود در این شب وحشت زا دست های خسته ام را بگیروکلمه های مخصوصی را که بر زبانم متوقف مانده اند را به سوی عشق ببر.

در این زمستان قطبی پیراهنم را با عطر یوسف گرم کن و هفت آسمان گمشده را از روی شانه هایم بردار

آنقدر به رد پای زلال توچشم می دوزم تا درختان کهنسال دوشادوش من به رود های سفید سلام بگویند

بر سطرسطرعریانیم شعرهایی را می خوانی که فرشته ها با دست های نورانی شان نوشته اند و در تارپود آوازهایم هزار صبح کوچک را می بینی که یکی پس از دیگری متولد می شوند.

با یک وزش گیسوی تو اقیانوس متلاطم می شوند و ماهیان عشق را تجربه می کنند و صدف هایی که در باغ های مرجان خانه دارند مروارید های درخشان خود را به دهان من می بخشند

همه لحظات تنهائي ام رو تو صندوقچه خاطرات مي ذارم و اونو مي بندم.

مي خوام خاطراتم رو هديه کنم به آينده، آينده رو هديه کنم به زندگي،

زندگي رو هديه کنم به عشق و عشق رو هديه کنم به تو!

و تو رو ... تو رو به اون کسي هديه مي دهم که به لياقتش ايمان داري.

دوستش داري و دوستت داره شايد بيشتر از من.

آره اگر دوست داشتن تو گناه بود پس من گناهکارترين بودم

 براي عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده .

 براي عشق گريه كن ‏ولي به كسي نگو.

 براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.

 براي عشق پيمان ببند ولي پيمان ‏نشكن .

 براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير .

براي عشق وصال كن ولي فرار نكن .

 براي ‏عشق زندگي كن ولي عاشقونه زندگي كن .

 براي عشق بمير ولي كسي رو نكش .

 براي عشق خودت باش ‏ولي خوب باش